TOP

Пункт гледжання

З надыходам часу перабудовы, галоснасці, а затым атрымання Беларуссю незалежнасці актыўна пачалося адраджэнне разбураных і ўзвядзенне новых храмаў. Цяпер над гарадамі і вёскамі плыве вячэрні звон. Нават той, хто ўсёй душою не адгукаецца на ягоны голас, усё ж мусіць спыніцца, каб засяродзіцца, задумацца…

Папярэдні роздум выклікаў шмат тэлефанаванняў. Падалося, што тэму голаду і сытасці мне трэба асвятліць шырэй. Беларусы, ухіляючыся ад грамадзянскіх абавязкаў, схаваўшыся ў хатах і кватэрах, дзе галоўным месцам выступае кухня, лічаць, што паміж страўнікам і палітыкай няма сувязі, а між тым яна — непасрэдная.

Нягледзячы на новыя тэхналогіі і параўнаўча высокія ўраджаі ў сельскай гаспадарцы, праблема забеспячэння насельніцтва харчаваннем у многіх краінах застаецца надзённай і да канца невырашальнай. СМІ не стамляюцца паўтараць, што на планеце каля мільярда чалавек пастаянна галадае.

Па лясной сцежцы поўз клапатлівы мураш, цягнуў ігліцу ў свой недалёкі дом. Чалавек у масіўных ботах не заўважыў унікальнага працаўніка, наступіў на яго і спакойна пайшоў далей. Так бывае. Вялікая сіла — сляпая, яна часта не звяртае ўвагі на тое, што робіцца навокал, а толькі тупа сунецца наперад.

Паведамленні сучасных СМІ нагадваюць звесткі з франтоў. Праводзяцца антытэрарыстычныя аперацыі, ліквідуюцца бандыцкія групоўкі, знішчаюцца або раззбройваюцца маньякі, псіхічна хворыя індывіды, якія замахнуліся на чалавечае жыццё. Не дзіўна, што для зямлян пастаянныя лакальныя стрэлы, выбухі ў розных кутках планеты зліваюцца ў гул сапраўднай вайны. 

Калі гаворка заходзіць пра халтуру, то звычайна ўспамінаюць сантэхнікаў, якія не могуць якасна адрамантаваць вадаправодны кран, будаўнікоў, што здалі заказчыку дом з дзіравым дахам, рабочых, якія кепска паклалі асфальт або плітку. Але ў аўтарытарнай дзяржаве гэтая з’ява глядзіцца па-іншаму, яна пранікае ва ўсе сферы жыцця і набывае маштаб эпідэміі. 

Маёмаснае і фінансавае размежаванне людзей нарастае. Адзін абсталёўвае пампезны, мільённадоларавы дом пазалочанымі ўнітазамі, якія да таго яшчэ і спяваюць (!), купляе ў прыватнае карыстанне самалёты, верталёты, гіганцкія яхты, а другому не хапае грошай, каб купіць лекі для хворага дзіцяці. 

Сталіцы постсавецкіх дзяржаў выводзяць за свае межы казіно, набудаваныя ў бандыцкія 90-я гады ХХ стагоддзя, а мінскім гораданачальнікам лаўры Лас-Вегаса не даюць спакою. Яны маюць намер узвесці яшчэ адзін культурна-забаўляльны цэнтр «Park Avenue» на скрыжаванні вуліц Пуліхава і Першамайскай, насупраць уваходу ў дзіцячы парк імя М. Горкага. 

Уключаючы тэлевізар, мой добры сябра, у мінулым таленавіты інжынер, цяпер пенсіянер з «залатымі рукамі», рагоча і прамаўляе: «Ну вот! Началось утро в колхозе!» Афіцыйныя СМІ, якія выступаюць у ролі піяршчыкаў рэжыму і адначасова блазнаў, разбэсціліся настолькі, што без сораму кормяць людзей махровай хлуснёй, непісьменнасцю, пошласцю.

Прыстаўка «квазі», якая дапасоўваецца да розных слоў, азначае: «нібыта», «несапраўдны», «уяўны», «фальшывы». У аўтарытарнай краіне яна асабліва да месца пры слове «канкурэнцыя». Беларуская практыка паказвае, як лёгка можна галоўную рухаючую сілу жыцця грамадства расцерці ў пыл, звесці на нішто.