TOP

Пункт гледжання

У апошнія дні, калі ўключаю тэлевізар, то не пакідае ўражанне, быццам на экране мітусіцца агрэсіўная цётка з Камароўкі, нечым пакрыўджаная на ўвесь свет, якая ўсюды бачыць ворагаў, пагражае ім зямнымі і нябеснымі карамі. Для мяне ў прымітыўным абрыдлым спектаклі сенсацыі няма.

Заўжды, калі ідзе выбарчая кампанія, улада выцягвае для барацьбы з канкурэнтамі старыя прыёмчыкі: правакацыі, хлуслівыя абвінавачванні, а затым і пасадкі ў ізалятар. Калі б з такім імпэтам службоўцы шчыравалі на эканоміку, то дабрабыт у Беларусі падскочыў бы да касмічных вышыняў.

Практыка паказвае, што за апошнія гады беларуская эканоміка не зрабілазруху ў бок прагрэсу. Міністэрствы і ведамствы не могуць давесці да ладу нават нібыта дакладна пралічаны, падрыхтаваны праект. Яго распачынаюць, убухваюць вялікія сродкі, але ўсё канчаецца безвынікова.

Пасля сумбурнага грамадскага волевыяўлення 1994 года і ўсталявання ў нашай краіне аўтарытарызму я глядзеў на ўсе выбарчыя кампаніі як на фарс і перастаў удзельнічаць у галасаванні. Змушалі дзве прычыны: ведаў, што падлік галасоў — хлуслівы, а прэтэндэнты — непадрыхтаваныя і няздольныя перамагчы ў складаных умовах.

Па былых лякалах, у палоне савецкіх міфаў пра Вялікую Айчынную вайну афіцыйная Беларусь адзначыла 75-годдзе Перамогі над фашысцкімі захопнікамі. А суайчыннікі па-за казённай пампезнасцю згадалі ўдзячным словам родзічаў і ўсіх герояў, якія аддалі жыццё за свабоду, пакланіліся жывым ветэранам.

Маючы за плячамі немалое жыццё, я добра ўсвядоміў: калі мы дрыжым ад страху перад начальствам, верым прапагандысцкай хлусні, калі ўласнай свабоднай думкай не спрабуем асэнсаваць далёкую і навейшую гісторыю, сённяшні дзень, то зноў спаўзаем у рабскі стан.

Падзеі ў свеце разгортваюцца такім чынам, што стала ясна — у большасці аўтарытарных краін прыход дэмакратыі ў бліжэйшы час не прадбачыцца. Забеспячэнне існавання ва ўмовах засцярогі ад каранавіруса, ратаванне эканомікі, якія выйшлі на першы план, будуць замінаць выхаду народаў на волю.

Нягледзячы на тое, што ў матэрыяльным плане чалавецтву ў ХХІ стагоддзі стала жыць значна камфортней, гэта не ўплывае на складаную маральную атмасферу, не нясе душэўнай палёгкі. Цяпер для кожнага зямляніна выбар паміж дабром і злом набыў больш прынцыповы характар.

Беларусь стала пляцоўкай бясконцых спартыўных спаборніцтваў, таму карыстаюся адпаведнай тэрміналогіяй. Палітычнае, эканамічнае, сацыяльнае і культурнае жыццё ў краіне нагадвае гульню ў адны вароты. Улада забівае народу столькі шайбаў, колькі ёй захочацца.

Здараецца час, калі народу трэба яднацца, станавіцца адным, моцным арганізмам у супрацьстаянні перад смяротнай небяспекай. Такая задача сёння паўстала адразу перад усім чалавецтвам, прытым у змаганні з пандэміяй каранавіруса роля кожнага асобнага этнасу — надзвычай важная.