TOP

Культура

Мы ляжым з бацькам на падлозе, а пад намі ўвесь свет, усе шэсць кантынентаў, блакітныя акіяны, і рознакаляровыя краіны. Я сачу за бацькавай рукой, якая павольна рухаецца па склізкай паверхні палітычнай мапы і чую яго глухаваты пракураны голас. Мне сем гадоў. Бацька рассказвае пра краіны, называе іхнія сталіцы, ледзь чутна смяецца…

Практически никто не знает сегодня авторов легендарного цикла садистских стишков о похождениях маленького советского мальчика, места рождения сего народного фольклора, условий и причин зарождения цикла, о том, как преследовали авторов в СССР, а также о последствиях, оказанных стишками на культуру позднего СССР.

Роўна 200 год таму, 9 красавіка, у Парыжы нарадзіўся вялікі паэт Шарль Бадлер (1821-1867). Можна доўга пералічваць, што ён зрабіў для паэзіі, якія культурныя з’явы спарадзіў і каго з творцаў на рознае натхніў. Скажу толькі, што 160 год таму Бадлер напісаў геніяльны верш пра ўсіх нас.

Хоть до Всемирного дня театра еще есть время, позволю себе процитировать бессмертные строки из Вильяма нашего Шекспира: «Весь мир — театр, в нем женщины, мужчины — все актеры. У них свои есть выходы, уходы, и каждый не одну играет роль».

Чтобы понять, что такое интеллигентность, необходимо определить, чему она противостоит. Только отталкиваясь от чего-то, утверждается любое устойчивое духовное явление. Например, христианство утверждалось, отталкиваясь от многобожия. Наиболее адекватным антонимом интеллигентности является хамство.

Цыкл «Лета з Барадуліным» яшчэ не адгучаў, а я задумаўся над тым, як захаваць тое эфірнае свята? Мо таму, што прыйшоў на радыё з газеты, выйсце бачыў у надрукаваным. У кнізе. І зусім нечакана з’явілася нехарактэрная для Радыё Свабода «Дуліна ад Барадуліна».

Апошнія паўгода шмат думаў, што адчуваюць беларусы, якія воляй лёсу апынуліся за мяжой. Тыя, якія моцна перажываюць за ўсё, што ў нас адбываецца, але з геаграфічных прычынаў не могуць непасрэдна на гэта вось усё ўплываць. У студзені давялося пабыць у скуры такога «замежніка». Што праўда, нядоўга, але і за тры тыдні зразумець сёе-тое можна.

В один из вечеров 1947 года в ресторане на горе Мтацминда, откуда так прекрасно виден Тбилиси, отмечали начало гастролей актеры Театра им. Моссовета. Фаина Раневская вместе со всеми пошла в ресторан, поужинать, но недожаренная семга ей не понравилась и она ушла.