TOP

Автор: Сергей Законников

У сучасным свеце, як было заўсёды, побач з лустай хлеба запатрабаванымі застаюцца мір і спакой. Для таго, каб яны дазвалялі людзям шчасліва жыць і ствараць, трэба разам іх мацаваць. Такога стану дасягнуць немагчыма без асабістай сумленнасці, усвядомленай павагі да іншых, выканання законаў.

Сучаснае дынамічнае жыццё патрабуе ад кожнага чалавека ўнутранай засяроджанасці, уважлівасці і трывалай памяці. Грунтам для ўзнікнення злачынных дыктатарскіх рэжымаў становяцца якраз няўвага, забыўлівасць, абыякавасць і паблажлівасць, якія бытуюць у грамадстве.

Жыццёвы вопыт і ўзрост, якога я дасягнуў, дазваляюць пераканацца, як важна аглядацца на гісторыю нацыі і чалавецтва. Загон насельніцтва ў пастку забарончых законаў, сілавы здзек над людзьмі, якімі цяпер заняты рэжымы Беларусі і Расіі, з’явы не новыя. Канцэнтрацыя ўлады ў адных руках заўсёды вядзе да загнівання дзяржаўнай сістэмы, да дыктатуры.

Дыктатарскі рэжым узмоцнена вядзе зачыстку Беларусі ад бел-чырвона-белых сцягоў. Параіў бы А. Лукашэнку і яго чыноўнікам, якія абражаюць нацыянальную святыню, замяніць і ўвесь народ на такіх робатаў, як сілавікі. Тады стане лёгка кіраваць, будзе чутно толькі шчоўканне абцасамі.

Праблема стасункаў народа і ўлады застаецца надзённай спадвеку. Яна праз усё жыццё цікавіла і мяне. А прад вачыма быў прыклад Сталіна, які з кепскага, недавучанага семінарыста, дзякуючы непамерным амбіцыям, шантажу і інтрыганству, вырас да тырана, знішчыў дзесяткі мільёнаў людзей рэпрэсіямі і голадам.

Плынь паведамленняў, якія ідуць з усіх куткоў краіны, накрывае з галавой, разрывае душу, балюча сціскае сэрца. Беларусь уяўляецца параненым белым лебедзем, які сцякае крывёй і колерамі нагадвае нацыянальны сцяг, а над ім вісне цень драпежнай зграі мясцовых крумкачоў і двухгаловага арла.

Шчаслівым чалавекам я быў часта. Калі ўпершыню ў маленстве адчуў хараство акаляючага свету і ўсвядоміў сваю прысутнасць у ім, калі ўбачыў нешта вартае ў напісаных вершах, калі сустрэў каханне, калі нарадзіліся дочкі Алена і Святлана, унучка Марына і ўнук Францішак.

Для іншаземцаў падзеі ў Беларусі, магчыма, бачацца звычайнай палітычнай будзённасцю. Але з кожным днём мужных народных пратэстаў сітуацыя становіцца ўсё больш трагічнай. Узурпатар і сілавікі сваімі злачынствамі супраць безабаронных людзей увагналі сябе ў рэжым абсалютнага гвалту, з якога не збіраюцца выходзіць.

Дыктатарская сістэма, нягледзячы на знешні пошлы і танны глянец, дэманстратыўна пампезныя выезды нелегітымнага дыктатара на адкрыццё станцый метро, уручэнне ім генеральскіх пагонаў і ўзнагарод, згніла. У гэтым пераконваюць жыццёвыя рэаліі, дурнота чыноўнікаў і сілавікоў, з якой сутыкаюцца грамадзяне.